Olifant

Zonder de oude zwart-witfoto’s van Groningse schrijvers en interieurs was de Literaire wandeling Groningen een stuk saaier geweest. In de overweldigende berg gedigitaliseerde foto’s in de Beeldbank Groningen vonden we bijvoorbeeld een strak portret van Belcampo anno 1956 en een opname van de sfeervolle Openbare Leeszaal en Boekerij in 1914. De Beeldbank geeft de mogelijkheid om op locatie te zoeken; voor ons literaire wandelaars, schrijvend van adres naar adres, een schitterende uitvinding.

Lunchroom Lang en de schrijvers en kunstenaars die er hun kopje koffie dronken zijn nooit door een fotograaf vastgelegd. De lunchroom, in de naoorlogse jaren gevestigd op Herestraat 45, wordt kort genoemd in onze wandelgids. Er is precies een scherpe foto van de volledige voorgevel van het pand, maar die viel meteen af, omdat manufacturenhandel C.H. Vroom er toen nog zat. Onze zoektocht leverde nog een foto op van lunchroom Lang, al wordt daarop de gevel aan het zicht onttrokken door een mensenmenigte en een olifant. En juist dit surrealistische kiekje (let op het verkeersbord) heeft beide drukken van de Literaire wandeling Groningen gehaald.

Een olifant in een wandelgids, waarom niet?

Het zijn er trouwens twee. Er staan twee olifanten in de Herestraat. Met dompteur Aage Nielsen maakten ze in juli 1951 een wandeling door de binnenstad, opdat het volk zou weten dat het rondtrekkende circus van Jos Mullens weer in Groningen was neergestreken. De zusters van het diaconessenhuis aan de Praediniussingel kregen de mastodonten ook te zien.

Het had niet veel gescheeld of Circus Jos Mullens had Groningen in 1951 overgeslagen. Eind 1949 moest de tournee worden afgelast vanwege een door storm vernielde tent. In april 1950 waren de stallen en 22 paarden bij een grote brand verloren gegaan. In mei 1951 kreeg directeur Mullens een proces-verbaal wegens overtreding van de Arbeidswet (kinderarbeid). Een maand later stortte weer een andere circustent in.

Van 6 tot en met 14 juli 1951 liepen er panters, olifanten, raspaarden, luchtacrobaten, slangenmensen en Vlaamse clowns over de Ossenmarkt. W.F. Hermans had ze vanachter zijn schrijftafel kunnen zien, maar hij heeft het hele circus op een haar na gemist. De schrijver ging pas eind 1952 in Groningen wonen.

Gelukkig bleef het circus, jaar in jaar uit, zijn tent opslaan op de Ossenmarkt. Hermans aan Reve, 10 september 1955:

Al een week lang wordt het huis aan de buitenkant geschilderd zodat er op de meest onverwachte ogenblikken mannen op ladders voor de ramen staan en naar binnen kijken. Ik kan geen pest uitvoeren. Als ze weg zijn komt er een circus voor de deur. Ik wil verhuizen, maar ik weet niet waar naartoe. Herhaaldelijk fantaseer ik dat ik een V2 ben die uit de stratosfeer geruisloos op deze stad afkomt en onder wellustige gevoelens uit elkaar springt.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s