Versleten schoenzolen

Zonder de levendige herinneringen van Ferdinand Langen, mij de afgelopen jaren mondeling en schriftelijk meegedeeld, was de Literaire wandeling Groningen een stuk saaier geweest. Mijn eerste exemplaar van de tweede druk was uiteraard voor hem bestemd. Langen ontving de wandelgids per post, met een vrolijke kaart, want hij werd die dag vijfennegentig.

Een week later kreeg ik een allerhartelijkste brief terug:

Eigenlijk moet ik jou feliciteren met de tweede druk van de Literaire Wandelingen. Jullie hebben dus heel veel gevleugelde voeten in beweging gekregen en versleten schoenzolen op jullie geweten. De persoonsregister vind ik een grote aanwinst. Ik miste die inderdaad heel erg in de eerste druk. (Meteen opgezocht hoe vaak en waar ik in dat boekje voorkom.)

In de eerste druk had ik, met de hardnekkige nonchalance van een atheïst, twee geloofsrichtingen verwisseld en de aanstaande schoonvader van Ab Visser bestempeld als een gereformeerde. Gelukkig werd ik door verschillende mensen – waaronder Visser-biograaf Michiel van Diggelen, archivaris Michael Hermse en natuurlijk Ferdinand Langen – op mijn fout gewezen.

Gereformeerden krijgen bijna altijd overal de schuld van en daarom ben ik blij dat jullie Edith nu een katholieke vader hebben gegeven. Zij had trouwens ook een katholieke moeder en een katholieke zuster en zij was zelf ook katholiek. Ab Visser stak zijn hand dus wel in een rooms wespennest en werd dan ook behoorlijk gestoken.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s