Voorbestemd

In het nieuwe nummer van De Boekenwereld vertelt chroniqueur Piet J. Buijnsters, naar aanleiding van zijn laatste boek, ook over de verschillen tussen Nederlandse en Belgische bibliofielen. Een onderscheid betreft de pecunia: onze zuiderburen hebben op Nederlandse boekenveilingen doorgaans hogere limieten. Dat komt ook, zegt Buijnsters, omdat het in België niet vreemd is voor een zakenman of rijke voetballer om boeken te verzamelen. De boekenliefde is er niet groter; de portemonnee is gewoon dieper.

Bij Marc Van de Wiele, antiquaar te Brugge, pikte Buijnsters een ander verschil op: ‘als een boek in de etalage van zijn winkel ligt, dan wordt het niet zo snel verkocht. Een Belg wil echt het idee hebben dat een zeker boek voor hem bestemd is, dat het voor hem apart ligt, dat hij eerste keus heeft’.

Deze suggestie van bibliofiele predestinatie bevreemdde Buijnsters. En toen hij het aan de twee Nederlandse interviewers van De Boekenwereld voorlegde, bevreemdde het hen ook. Antiquaren spelen een belangrijke rol bij de aankoop van boeken, maar zij hoeven voor goede klanten toch geen toneelstukjes op te voeren?

Een aantrekkelijk boek kan zichzelf wel verkopen. Het is coup de foudre of niet. Dat antiquarisch uithuwelijken is nergens voor nodig.

Als ik een mooi boek in de etalage van een antiquariaat zie staan, dan weet ik zeker dat het daar zojuist en enkel voor mij is neergezet. What are the odds? Dat wij, het boek en ik, elkaar treffen is voorbestemd. Na de verrassende kennismaking willen wij onze relatie bestendigen. Ik heb geen andere keuze dan het boek te kopen.

5 gedachtes over “Voorbestemd

  1. velter ging daar niet op in omdat velter geen zin had om een volledig stuk te herschrijven. hoe te beginnen als er geen begin is? de auteur had duidelijk geen kennis van zaken: overschrijven van anderen is immers geen kunde; zijn kennis is/was tweedehands en toen al verouderd; zijn overzicht niet gebaseerd op een visie, expertise of werkkracht. is dit wetenschappelijk niveau, professorale deontologie?
    een lijstje opstellen is nog steeds niet gelijk aan het schrijven van een boek, ook al worden daar ronkende zinnen geplaatst.
    een boek dat er is, kan in bovenstaande redenering wel degelijk ook het slechtst denkbare zijn.
    wat buijnsters in het interview vertelt, bevestigt toch zijn onzin? en dat hij ‘schriftjes’ achterhoudt, wat een abominabele mens.

  2. Los van Velter en Buijnsters en op de oorspronkelijke kwestie ingaande: mocht ondergetekende hypothetisch als bibliofiel beschouwd kunnen of mogen worden, nooit koopt hij dan een boek uit een etalage. Het ‘moet’ van verder komen, onder een plank of een doos oid. Daarnaast is het fenomeen ‘etalage + antiquarisch boek’ zelf reeds meer dan zeldzaam geworden.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s