Herbonden

Telkens wanneer ik Gerrit Komrij sprak, nodigde hij me uit om eens naar Vila Pouca da Beira te komen. Boeken kijken. En telkens nam ik aan dat het een beleefdheidsfrase was. Nu is hij alweer een jaar dood.

De bibliotheek van Komrij heb ik voor een deel aanschouwd, eind november 2012, in Haarlem, in het kapitale pand van het veilinghuis. Met een scheef hoofd ben ik langs alle planken gegaan. Boeken kijken, maar ook de kunst van het verzamelen afkijken. Niet zozeer Komrij’s kennis van het boek was jaloersmakend, want kennis kun je eenvoudig kweken, maar zijn smaak.

En toch bracht de (eerste) veiling van Komrij’s boeken minder op dan verwacht. Of dat eenvoudigweg komt, zoals Arjen Fortuin toen schreef, doordat ‘de markt voor antiquarische boeken verzadigd is’? Gut, hier of daar staat misschien een overvolle boekenkast, maar verzadiging? Zolang ik wekelijks boekenjagers en -verzamelaars tegen het lijf loop, gaat die constatering er bij mij niet in. Een andere reden dan?

Misschien lag het aan de boeken zelf, dat zij geen nieuwe eigenaar vonden. Bij mijn inspectie in Haarlem ging mijn hoofd bij enkele exemplaren iets schever staan. Deze boeken waren herbonden. Het oorspronkelijke omslag, of de originele band, was verloren gegaan of verwijderd. Een boekbinder had de overgebleven katernen weer vakkundig bij elkaar gestoken. En zo was een kwetsbaar of kapot boek weerbaar gemaakt.

Soms leek het of de Pie Schmitz van Portugal aan de gang was geweest. (Pie Schmitz is de dyslectische boekbinder die de volledige boekerij van lesmethodemiljonair H.J.M.F. Lodewick van nieuwe linnen banden voorzag.) Boekbinderij Invicta Livro in Porto vergaloppeerde zich weleens door een sober boek in een knalrode halflederen band met platten van fluorescerend marmerpapier te steken.

Tja. Hoe streng in de leer ook, elke hooggestemde bibliofiel heeft een kast met lelijke boeken. Nieuwe paperbacks, herbonden zeldzaamheden, beduimelde deeltjes Nimmer Dralend. Er is niet alleen maar buitenkant. Je moet af en toe ook een boek lézen.

Roos Custers, vorige maand op pelgrimage naar Vila Pouca, noteert vandaag in een fijn bericht: ‘de boekenkasten worden weer mooi uitgevuld’. Zou dat betekenen dat de volgende veiling van Komrij’s boeken, toch al ‘uitgesteld voor onbepaalde tijd’, helemaal van de baan is?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s