Veilingverslag (1)

In het nieuwe nummer van De Boekenwereld, dat over een week verschijnt, staat een verslag van een boekenveiling in België. Eindelijk, want voor het laatste veilingverslag moet je drie jaargangen terugbladeren. Wereldschokkend zijn deze reportages zelden, maar ze geven wel een mooi inkijkje in het antiquariaat in vol bedrijf.

Al publiceren veilinghuizen hun opbrengsten altijd wel online of in een volgende papieren catalogus; een veilingverslag legt een biedstrijd tussen twee verhitte verzamelaars bloot, verklaart niet gehaalde richtprijzen en onthult welke verzamelaar er heeft toegeslagen en welke handelaar er afdroop. Dat kan een lijstje met getallen niet. Voor een bibliofiel is een veilingverslag wat een rechtbankverslag moet zijn voor een jurist. Niet de uitspraak, maar het proces.

Een veiling, zeker in zo’n benauwd achterafzaaltje, heeft een eigen dynamiek. Ervaren bieders hebben verschillende aan de praktijk getoetste theorieën ontwikkeld. Over wat de beste plek is om te zitten (achterin de zaal heb je zicht op je tegenbieders). Over wat het juiste moment is om je hand op te steken (rust nemen en aan het eind van een biedstrijd onverwacht overrulen). En een kwartier voor de veiling kan er – gewenk, gesmiespel – nog een kongsi ontstaan.

Dit alles mist een online veiling. Gisteren stond op het tweede scherm de Cremer-veiling aan. Ik keek er met een half oog naar – en werd er al snel ingezogen.

Een gedachte over “Veilingverslag (1)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s