Kleuren

De mooiste catalogi komen uit het buitenland. Afgelopen week verscheen Short List 5 van de Engelse antiquaar Simon Beattie. Zijn catalogus is een kleurrijke krant, modern en fris vormgegeven, met schitterende foto’s. De 25 items zijn eigenzinnig beschreven: het zijn geen klassieke catalogusriedels, maar korte, toegankelijke verhaaltjes met een prikkelende kop, gevolgd door een technische beschrijving. Ik ken geen andere catalogus waar de toelichting voorafgaat aan de boekbeschrijving. Ik ben gewend om in een noot te lezen wat het belang of het bijzondere van een item is. Not the other way round.

Het werkt verfrissend. Een zakelijke beschrijving van een boek nodigt niet uit tot lezen, laat staan kopen. Toen ik, bijvoorbeeld, het meeslepende verhaal van item 09 had gelezen, was ik zo gekieteld dat ik wel tot aanschaf wilde overgaan. En ik verzamel niet eens geologie.

Rapport sur les mines de houille de l’Angleterre (1844), een zeldzame studie van de koolmijnen in Sheffield, Newcastle, Liverpool, Manchester, Birmingham en Bristol, bevat een reusachtige, uitvouwbare kaart. Deze geologische kaart is met de hand gekleurd. Het boek is – uitzonderlijk, onverklaarbaar – ook op verschillende kleuren papier gedrukt. Beattie: ‘each gathering, and each plate, is printed on a different coloured paper: variously pink, green, peach, blue, or – occasionally – white’.

Gekleurde bladen. In de Nederlandse literatuur is een mooi voorbeeld van een op verschillende kleuren papier gedrukte roman te vinden. De tweede druk van Het jaar van de kreeft (1973), en dan enkel het in linnen gebonden deel van de oplage, is ‘grosso modo’ uitgevoerd overeenkomstig het manuscript dat Hugo Claus bij de uitgever inleverde. De katernen zijn achtereenvolgens roze, groen, geel, blauw en – voor de gelegenheid maar – wit.

Het rapport, de roman: boeken die ik, op de plank, liever met de buik dan met rug naar voren zet.

2 gedachtes over “Kleuren

  1. Heeft een boek een buik? Dan is het een benijdenswaardig platte of holle buik. Noem je zoiets niet de snede? Volgens Kneep & binding (1997) heet het 'front', maar dat kom je in het Nederlands eigenlijk nooit tegen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s