Next to Dickens

Een nieuwe aflevering van Lewis. Deze aflevering heet Generation of Vipers en is minder leuk dan The soul of genius. Toch zit de belangrijke aanwijzing voor Lewis en Hathaway (alweer) verstopt in een boek. Of eigenlijk, om precies te zijn, in een boekenkast.

Bij de eerste inspectie van het huis van de (alweer) vermoorde professor zien Lewis en Hathaway een boek dat ondersteboven op een boekenplank staat. Het betekent niets. Pas als Lewis een foto onder ogen krijgt, waarop de professor enkele weken voor haar dood voor haar boekenkast poseert, ontstaat er iets van een vermoeden.

Toen de professor dood werd aangetroffen stonden de boeken er anders bij. Twee planken van de boekenkast blijken te zijn herschikt. Lewis: ‘And not very well.’ Hathaway demonstreert zijn algemene ontwikkeling als hij de herschikte planken beschouwt: ‘Paradise Lost next to Dickens. Shakespeare next to Ulysses. Either she was drunk. Or…’

Er moet een worsteling zijn geweest, waardoor de boekenkast omtuimelde. Een doodsstrijd die de professor verloor. En de boeken verloren in wanorde hun eigenaar. Maar de moordenaar wordt gevonden.

3 gedachtes over “Next to Dickens

  1. De naam van de vermoorde professor, Thornton, deed me al meteen denken aan het gerenommeerde antiquariaat Thornton's Bookshop, dat van 1835-2002 gevestigd was in de schattige gevelwand van Broad Street in Oxford, op nummer 11. In dat antiquariaat zijn opnamen gemaakt voor verschillende gedenkwaardige films, onder andere Brideshead Revisited en Inspector Morse (The Remorseful Day). Nu is er een hotel in gevestigd, The Buttery geheten. En Thornton's is, o teken des tijds, gevestigd in het nabije dorpje Faringdon als internet-antiquariaat.

  2. In de bibliofiele detective van vanavond, Indelible Stain met inspecteur Lewis en zijn assistent, de welgeletterde sergeant Hathaway, werd er zelfs een ongelukkige vermoord met een oud boek. Het was een zwaar, in mosterdkleurig linnen gebonden deel uit het midden van een 24-delige serie waarvan ik helaas de titel niet kon zien (een oude Brittannica?). Bovendien speelde een 19e-eeuwse uitgave van A Tale of Two Cities een centrale rol, en grossierden zowel Hathaway als de dader in Dickens-citaten. De moord had dan ook met de strekking van die roman te maken. Achteraf gezien was het losse deel misschien als aanwijzing bedoeld dat het geen voorbedachten rade was, anders had de moordenaar wel een solitaire foliant genomen die makkelijker weg te werken zou zijn. Anderzijds staan zulke encyclopedische series tegenwoordig allang in hun geheel op het internet, een Winkler Prins uit 1900 brengt tegenwoordig weinig meer op. Des te meer reden om hem op een andere manier te gebruiken.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s