Prietpraat

In een vorig leven werkte ik bij het filiaal van De Slegte met de grootste afdeling esoterie. Terwijl poëzie een kast was, had esoterie een hele kamer. Hoewel ik het alfabet van buiten kende, duurde het even voor ik bij het wegzetten van de aanwinsten de esoterische verdeelsleutel machtig was. Ik heb toen veel achterflappen moeten lezen. De heksen hoorden bij de heksen, de engelen bij de engelen, de ufo’s bij de ufo’s, Rudolf bij Steiner. Die kamer had een verschrikkelijk hoge omloopsnelheid.

Een goed boek is een verkocht boek, dat wil elke boekhandelaar wel op het voorhoofd van zijn werknemer tatoeëren. Een kritische houding mag best, maar het is niet de bedoeling dat je een klant een boek afraadt. Als het boek zo slecht is, dan raad je toch een ander boek aan, een beter boek?

Tussen de engelen en de heksen leerde ik op mijn tong bijten.

Maar ze zijn er nog, de goudeerlijke boekverkopers. De handelaren die bij het beschrijven ‘eerste druk’ laten volgen op ‘(en laatste mag ik hopen)’. Er is zelfs een gerespecteerd antiquaar die in zijn winkel een kast vult met ‘obscurantismus’. Een categorie boeken voor de halvegaren en de onwetenden.

Daar staat bijvoorbeeld het Guinness World Records Book, de millenniumeditie zelfs: ‘Excellent condition. Boring book’. Een UFO-boek is opeens uitgegeven door ‘Ankh-obscuur’ en gevuld met ‘interessant gezever’. De tentoonstellingscatalogus Vrouwen is samengevat met ‘kleren van de keizer’. Het advertentiebord voor de Dan Brown-trilogie heeft ‘afbeeldingen in kleur van de omslagen van deze drie leuterboeken’.

Het verzamelwaardige boekje Eerstejaars van Boudewijn Büch: ‘een puberaal verhaaltje van nix van een broodschrijvertje’. Voor Engelse klanten: ‘nonsense, geleuter, new age twaddling with a touch of homosexuality, pederastry and infantilism’. Een boek over telepathie heeft het keyword ‘ONZIN’. De gids Poging tot inleiding in de practische homoeopathie voor artsen is ‘terecht ongelezen’. En anti-autoritaire en socialistiese opvoeding is een ‘pamflet over afvoeding, prietpraat, tijdloze kinderverwaarlozing’. Kortom, aanstekelijke lectuur. Genoemde titels zijn alle te koop.

8 gedachtes over “Prietpraat

  1. Typisch geval van een verbitterd, gedeprimeerd antiquaar die het allemaal niet meer ziet zitten, mogelijk door een combinatie van een overmaat aan alcohol en een nogal veranderend vakgebiedje. Begrijpelijk ook wel, maar ga dan wat anders doen, aan de andere kant.

  2. Niet dus. De antiquaar staat vrolijk op en gaat nog vrolijker naar bed. Hij houdt van boeken, alleen niet van alle boeken. De kast 'obscurantismus' is een uitlaatklep. Verkoopt hij er minder om?

  3. Hij doet het bij alle boeken. In plaats van de beschrijving af te maken plaatst hij drie puntjes […] Ik, en velen met mij, paseren zulk een verbitterde verkoper op boekenmarkt en op het net. Wie koopt er nou graag bij een Max Schuhmacher of sommige van de kooplui op 't Spui? Daar wil je je geld niet aan geven. Ja, ik denk dat hij er absoluut minder om verkoopt. Je moet antiquarische boeken verkopen tegenwoordig, zoals alle handel, helaas 'leuk' [en snel] doen, doe dat niet, kan je het wel schudden. Als je het mij vraagt, maar ja, wat weet ik? Weinig, bitter weinig.

  4. Ooit kocht ik bij een antiquaar op de Nieuwezijds Voorburgwal een boek, dat niet de juiste letterkundige kwaliteiten bezat, volgens de antiquaar. Dit werd mij medegedeeld in klinkende volzinnen. Leuk gesprek gehad. Boek toch gekocht (en gelezen). Ik hou wel van een beetje commentaar op de klant, een afwijking die ik als boekhandelaar heb opgedaan.

  5. Tuurlijk, is ook leuk. Zo werkte ik veel te lang bij Schuhmacher alwaar de klanten afblaffen vanwege 'verkeerde' dingen kopen, bij voorkeur achter hun rug, zoals bekend usance was. Was bij tijd en wijlen erg lollig doch op den duur natuurlijk vervelend, want arrogant en misplaatst. Zeiken over boeken die je niet gelezen had en daar wel veel geld willen vangen, dat idee.

  6. Ik had en heb voor de goede orde ook grote waardering voor de oude Max hoor! Hij was behoorlijk oorspronkelijk, wist immens veel, waarvan veel heb opgestoken, je kon ook wel met hem lachen, kortom bijzonder bijna uniek figuur.

  7. Net op woekbinkeltjes gezien: een bibliofiele uitgave van een novelle van Guus Bauer, genummerd en nog gesigneerd ook, aangeboden voor €12, met de aantekening: '* Lelijke uitgave. Broddelwerk. Slechte smaak.'

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s