Verwante neigingen (1)

Hij was een van de grootste Amerikaanse bibliofielen van de twintigste eeuw, die bovendien over zijn liefde voor boeken schreef. De gefortuneerde zakenman A. Edward Newton stuurde zijn persoonlijke verhaaltjes over de jacht op boeken, veilingbezoeken en antiquarische vakanties pas na lang aandringen van vrienden naar het tijdschrift The Atlantic Monthly. In 1918 verscheen de eerste bundel verhalen als The Amenities of Book-Collecting and Kindred Affections, drie jaar later gevolgd door A Magnificent Farce and Other Diversions of a Book-Collector. Beide boeken lagen de afgelopen weken op mijn nachtkastje: foliootjes tellen voor het slapengaan en dan dromen over verleidelijk dansende leeslinten.

Brieven en manuscripten van Thomas Hardy, een bundel uit de bibliotheek van John Keats, een originele tekening van Tennyson door Rossetti, opdrachtexemplaren van Swinburne, Stevenson, Wilde Dickens! De association copies zijn niet van de lucht. Bij zo’n fantastische collectie is het moeilijk bescheiden te blijven. A. Edward Newton doet maar geen poging. Trots en enthousiasme knallen van de pagina’s. Onderhoudend, erudiet, dergelijke flaptekstwoorden meer. In 1941 hadden ze drie dagen nodig om zijn bibliotheek te veilen.

Trends laat hij links liggen, mode negeert hij: Newton volgt zijn eigen smaak.

The works of Thomas Frognall Dibdin do not greatly interest me, and where will one find room to-day for Audubon’s “Birds” or Robert’s “Holy Land” except on a billiard-table or under a bed?

Hij zou liever een eerste druk (inclusief de eerste titelpagina) van Miltons Paradise Lost bezitten dan alle Aldussen en Elseviers bij elkaar.

Soms is hij kritisch. Hij verkondigt vaak wat een Boek moet zijn: de juiste editie in de originele band, liefst aangeraakt door de auteur of uit het bezit van een bekende. Gewone boeken horen stevig in de band te zitten, maar mogen zeker niet duur zijn. In A Magnificent Farce laat Newton zijn liefde voor alles wat Engels is en uit Engeland komt voor de lengte van één alinea varen om af te geven op de dure uitgaven van The Kelmscott Press:

I have always resented William Morris’ attitude toward books. Constantly preaching on art and beauty for the people, he set about producing books which are as expensive as they are beautiful, which only rich men can buy, and which not one man in a hundred owning them reads.

Nee, dan is het werk van zijn vriend Mosher in Portland, Maine veel beter.

The Amenities of Book-Collecting and Kindred Affections is zijn leukste boek. Het laatste woord in de titel verwijst natuurlijk niet alleen naar genegenheid, maar ook naar de niet te bedwingen neiging, de ongeneeslijke aandoening om boeken te zoeken, kopen, lezen, verzamelen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s