Pauwhof-Press

Een schrijver-van-één-boek, de briljante eendagsvlieg, is een begrip. Maar de uitgeverij-van-één-boek? Hoewel de naam anders doet vermoeden, valt de Blauwe Maandag Pers buiten deze categorie. Het miljoenenechtpaar Kröller-Müller heeft zich weleens aan een bibliofiele Hubertus-uitgave gewaagd. Verder?

In 1952 verscheen bij de Pauwhof-Press de bundel Seven Poems, gedichten van Ab Visser in een vertaling van Leonard Wolf. Achter de pers verschool zich Conny Tamminga, misschien wel de vrouw van de bekende Haagse drukker F. Tamminga, die een tijdje rond de Wassenaarse kunstenaarskliek rondhing. De fondslijst van deze private press op De Pauwhof beperkt zich tot deze ene (inmiddels zeldzame) titel.

‘Andere tijden, terug naar de onze’. Of op De Pauwhof nog steeds de serene rust heerst die schrijvers en schilders zoeken voor studie en scheppende arbeid? Het schijnt geen toevluchtsoord voor kunstenaars meer te zijn. Wie nu naar het rijksmonument aan Paauwlaan 2a fietst treft waarschijnlijk een welgestelde familie aan – met dito buren. Uit 2006 dateert het bericht dat het Pauwhof Fonds geen bijdragen meer verstrekt.

Onderwijl heeft de eminente vormgever J. Tapperwijn ‘wegens overcompleet’ drie zeer gezonde pauwenhanen in de aanbieding. Levende have op het artistieke boerenerf.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s