Vreemdelingen

Zij woonden acht jaar lang in Budapest: de Nederlandse schrijfster Madelon Lulofs en de Hongaarse planter László Székely. Ze vestigden zich in een woning aan een iconische boulevard. In die jaren vertaalden ze drie romans van Sándor Márai: Vreemdelingen (1934), De vermetele (1936) en Tusschen nacht en dag (1939). Wie een treinreis van 18 uur naar Budapest voorbereidt wil natuurlijk dit drietal bemachtigen.

De schrijver en zijn boeken werden in Nederland snel vergeten, voor lange tijd, ook al vond Het Vaderland de laatste titel bij verschijnen ‘een belangrijk boek […] dat men in gespannen aandacht in éen nacht uitleest’. Van Vreemdelingen rest een foldertje. Sándor Márai moest eerst vereenzamen en zelfmoord plegen voor hij in Nederland een beetje lezerspubliek kreeg.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s