Punt

De novelle Letter en Geest (1982) eindigt met een krachtig beeld: een bibliothecaris staat stokstijf stil op de stoep, gevolgd door de woorden ‘onbeweeglijk als een punt’. Daarna niets, geen punt, maar leegte. In 1994 gaf de bibliofiele Stichting De Roos het spookverhaal van Kellendonk opnieuw uit, maar alle sjieke bedoelingen en beredeneerde typografie ten spijt besluit die editie wèl met een leesteken. Zo kan een punt een poëtica om zeep helpen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s