Discussie over verzamelen

Een kleine discussie op het weblog van sneuper over het verzamelen van boekenweekgeschenken. Boekenblogger sneuper (wiens identiteit nog geheimer is dan die van De directeur) geeft de antiquaren Hans Engberts en René Hesselink (Hinderickx & Winderickx) en veilingmeester Piet van Winden (AABP Auctions) een veeg uit de pan, omdat zij zich negatief hebben uitgelaten over boekenweekgeschenken en boekenweekverzamelaars. En laat sneuper nu juist een toegewijd verzamelaar zijn van de stokpaardjes van de CPNB.

‘Wie een rijtje boekenweekgeschenken heeft, loopt volgens mij grote kans gegrepen te worden door het verzamelen en de drang naar volledigheid, met als gevolg een groeiende bibliotheek en voor je het weet staat de boekenweekverzamelaar zijn vakantiegeld te besteden in de winkel van H&W of op de veiling van Aioloz. En gelet op de klaagzangen in het Winkeldagboek is dat het hoogste doel – zoveel mogelijk geld uit de zak van de verzamelaar kloppen.’

De reaguurders zijn het tot op heden met sneuper eens. Ene Frits concludeert dat de uitbaters van Hinderickx & Winderickx ‘bijzonder onaangename zelfingenomen kleinburgers’ zijn. ‘Ik zou daar niet graag komen.’

De directeur kiest in dezen geen partij. Het is te makkelijk om boekenweekgeschenken te vergelijken met dakpannen en broodkruimels, omdat het verzamelen van gebakken klei en gebakken meel net zo uitdagend en kostbaar is.

9 gedachtes over “Discussie over verzamelen

  1. Hier moet ik toch even op reageren! Hans van H&W ken ik niet goed, maar met René onderhoud ik nu al bijna twintig jaar een allervriendelijkst "margedrukkerscontact". Hij is niet een heel extravert mens, maar als je door zijn gereserveerdheid heenkijkt, blijkt hij een aardig en geestig iemand. Niks kleinburgerlijk!Bovendien maakte hij mooie, literair interessante, boekjes . Ik bedoel: als je nu al die boekenweekgeschenken bij elkaar hebt, is dat misschien een idee: H&W-uitgaafjes gaan sparen. Voor de goede orde: ik heb zo'n dertig jaar geleden ook heel enthousiast boekenweekgeschenken gespaard hoor. Middagje vrij en dan maar sneupen in de toen nog alom in Den Haag en Leiden aanwezige antikwariaten. Toen de verzameling compleet was, heb ik 'm maar in de KB gestald, zodat er tenminste "tentoonstellingswaardige " exemplaren waren naast het in bibliotheekbanden gestopte zooitje!

  2. Dat kan allemaal wezen, maar de gegeven citaten in het bericht van 23 juni komen m.i. toch neer op: Wat zijn wij toch veel beter dan de andere antiquaren, en: Wat interesseren onze klanten mij toch weinig. Ik vind dat soort uitlatingen onaangenaam, zelfingenomen en kleinburgerlijk.

  3. Hans en René hebben mij, samen met Fokas en Paul, antiquarisch opgevoed. Mijn eerste eerste drukken en opdrachtexemplaren kocht ik bij hen. Ik wil best kleur bekennen: de charme van de boekenweek en bijpassende geschenken is mij altijd ontgaan. Zolang ik leef zijn die boekjes van bordkarton. Ik heb een droom van een verzameling boeken die met geen enkele andere verzameling te vergelijken is. (Poeh!) Boekenweek valt daar amper mee te rijmen. (Het is hier trouwens 52 weken per jaar boekenweek!)Het drukwerk van René, die zijn dagen in de kelder van het antiquariaat slijt, is inderdaad erg goed. Ik was laatst zeer in mijn nopjes met de eerste uiting van het Utrechts Dichtersgilde.

  4. Meneer de directeur, ik vind je toch te negatief. Bordkarton! Je denkt alleen aan het verzamelen, dat je herinnert aan postzegels inplakken op catalogusnummer, maar niet aan de inhoud. Het hoeft jouw gebied niet te zijn om toch toe te geven dat CPNB- en Boekenweekpublicaties (en Kinderboekenweekuitgaven!) bijzonder inventief en kleurrijk kunnen zijn, mooi en verrassend van vormgeving, fraai geïllustreerd, grappig en (b.v. de boekenbaluitgaven) heerlijk absurd. Sommige novellen zijn erg goed. De Muze-boekjes vind ik altijd een mooie reeks. Tja, zeldzaam zijn ze niet. Toch kijk ik ze graag in.Het is een heel breed gebied, van boekenleggers tot affiches (en dat zijn nooit saaie: mijn favoriet is die landkaart van het stroomgebied van de Styx), je kunt ook de voorbereidende stencils van de CPNB verzamelen, plaatselijke reclame of reacties in de pers. De Boekenweek geeft van de laatste tachtig jaar een prachtig tijdsbeeld, gemaakt door mensen die hun beste beentje voorzetten, omdat ze propaganda maken voor hun broodwinning: het boek, de literatuur.

  5. Het is mijn gewoonte niet te reageren op bloggen of zulk soort dingen, maar er zijn grenzen. Ik verzamel zelf al vijfenveertig jaar boekenweekgeschenken en heb ze allemaal. (Helaas ontbreekt van die van 1932 het omslag, zijn er uit het geschenk van 1933 enkele pagina's uitgescheurd en ontbreken van de kaarten van 1934 Leo Ott en Fré Domisse. Wie kan mij voor een schappelijke prijs aan de ontbrekende kaarten helpen?) Maar wat ik zeggen wou: ik beschouw mijzelf als een brave burger – wat misschien iets anders is dan een kleinburger, hoewel ik daar niet geheel zeker van ben – en ervaar het als een grove belediging dat boekenweekgeschenkhaters 'kleinburgers' worden genoemd. Een kleine rectificatie lijkt mij hier op zijn plaats.Overigens ben ik zelf van mening dat het met de boekenweekgeschenken de verkeerde kant is opgegaan toen ze een negatieve geest als Willem Frederik Hermans het boekenweekgeschenk hebben laten schrijven. Dat in 2006 mijn favoriete auteur Arthur Japin die eer werd gegund, heeft weer veel goed gemaakt.En wat die heren van dat antiquariaat Hinderickx & Winderickx betreft: ik ken ze niet persoonlijk, maar in hun buitenbakken tref ik regelmatig pareltjes aan, en dat zijn heus niet alleen boekenweekgeschenken!

  6. @ Batavus:Als U meeent dat de term kleinburgerlijk is gebruikt om boekenweekgeschenkverzamelaars (mooi scrabblewoord) mee tde typeren, dan heb ik mij kennelijk niet duidelijk genoeg uitgedrukt. Dat spijt mij.

  7. Bah, ik erger mij vreselijk aan de ergernis aan de ergernis van H&W van mensen als Frits ondanks verwoede pogingen om begrip voor de Fritsen van deze wereld te hebben.Achter het cynisme van Hans & René richting hun klanten in het algemeen en de boekenweekverzamelaars in het bijzonder zit mijns inziens humor, zelfspot en heel veel sympathie, misschien zelfs echte liefde verborgen.Hoe arm van geest moet je zijn om dat niet te proeven in hun proza?

  8. Ha leuk, een discussie over de discussie over het verzamelen op een ander weblog, te weten het mijne. Ik ben gevleid en doe daarom een duit in dit zakje.Een puntje voor de goede orde: ik heb niks tegen René en Hans, sterker nog: ik vind de winkeldagboeken geniaal (juist door de humor en het cynisme) en hun winkel misschien wel de mooiste van Nederland en met een aanbod waarvoor ik graag in armoede zou sterven (en waarschijnlijk ook ga doen). Maar als de heren cynische teksten mogen opnemen over de in hun ogen raadselachtige en soms verwerpelijke klanten in de winkel, kunnen ze heus wel wat commentaar velen of cynisme de andere kant op. Het moet ze goed doen om te weten dat zij zoveel advocaten tot hun beschikking hebben.Ten tweede wordt volgens mij niemand kleinburgerlijk genoemd, René en Hans niet, verzamelaars van boekenweekgeschenken niet, alleen sommige uitspraken. Ik ga de lezers van dit fraaie weblog niet overtuigen van de schoonheid van CPNB-uitgaven, waaronder boekenweekgeschenken. De combinatie van massaproductie en goedkoop papier, maar ook de onverholen passie voor boeken, maakt het voor mij boeiend. Maar wie de moeite neemt mijn collectie door te kijken ziet ook de gesigneerde Bordewijk, de uitgaven van Stichting de Roos en de margedrukkers terug. Het één en het ander, oftewel het genot van het verzamelen van veel boeken.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s