En dan die redeneertrant!

In De Groene Amsterdammer van vorige week presenteerden allerhande essayisten en journalisten een non-fictie canon. Maarten ’t Hart schreef natuurlijk over Simon Vestdijk.

’t Hart begint zijn stuk met de mededeling dat de verzamelde essays van Vestdijk nooit als editie verschenen zijn, hoewel er wel ver gevorderde plannen waren. Dan: ‘Een en ander betekent dat de verwoede Vestdijk-verzamelaar voor de essays aangewezen is op peperdure antiquarische edities. Prachtboeken als De Poolse Ruiter en Lier en Lancet, kom er maar eens aan, laat staan dat men Zuiverende kroniek buit kan maken of Voor en na de explosie.’

Peperduur? Staat het er werkelijk? Mamma mia! Een derde druk van De Poolse Ruiter, als Ooievaarpocket, staat al te koop vanaf 2 euro – een eerste druk uit 1946 kost maximaal het tienvoudige. Peperduur? Een eerste druk van Lier en Lancet heeft men al in handen voor 20 euro – een tweede voor niet meer dan 5 euro. Zuiverende kroniek wordt minstens een keer of veertig online aangeboden, vanaf 4 euro. Voor en na de explosie heeft men al in huis voor het schrikbarende bedrag van 6 euro en 90 cent. Ik weet niet waar Maarten ’t Hart zijn peper koopt, maar ik zou eens buiten Warmond gaan shoppen.

Maar helaas is het leed al geschied: ‘Zeker, ik bezit al deze werken, maar vraag niet hoeveel moeite het mij indertijd heeft gekost elke lettergreep uit de pen van Vestdijk te bemachtigen.’ Ik vraag niks.

‘Wat ik [Maarten ’t Hart] ook dolgraag wilde bezitten waren de Essays in duodecimo. De eerste druk uit 1952 was een piepkleine oplage. Niet aan te komen. De tweede druk uit 1965 idem. Pas in 1976 verscheen een derde druk, en kon ik dit boek eindelijk in de kast zetten.’

Hoera! Wat een geluk dat ik nu juist een eerste druk op het net vind voor 8 euro. Met stofomslag! Boekwinkeltjes grossiert in tweede drukken vanaf 3 (drie!) euro.

Malloten als Maarten ’t Hart houden de mythe in stand dat elke kartonnen herdruk uit 19zoveel een fortuin waard is. Oudere abonnees van De Groene fluistert hij in dat hun rijen Vestdijk veel geld waard zijn. En dat iedereen ze wil hebben, want Maarten ’t Hart zocht er decennia naar voor hij iets vond. Gelukkig heeft hij meer verstand van poepen.

Het artikel besluit met enkele dooddoeners en onverhulde beledigingen aan het adres van Vestdijk: ‘Zelden lukt het mij om Vestdijk zes bladzijden lang te volgen zonder te protesteren, maar juist die prikkelende, bizarre, tegendraadse vestdijkiaanse behandeling van paradoxen, dromen, critici, portretkunst woelt in je brein van alles los. Zelden betrap ik mij op instemming, maar je verveelt je in ieder geval geen moment. En dan die redeneertrant! Zijsprongen, rare vertakkingen, vreemde kronkels.’ Die laatste zin lijkt vooral op Maarten ’t Hart zelf te slaan. Allememachies!

5 gedachtes over “En dan die redeneertrant!

  1. Een verrassende zienswijze van 't Hart, om het zacht te zeggen. Zo in de jaren tachtig is de klad in Vestdijk gekomen, planken vol had iedere De Slegte ervan. Daarna is het gelukkig een beetje gaan differentiëren: echt mooie exemplaren met stofomslag, tenminste de oudere titels, die zijn nog gezocht en kosten dus meer. Alle andere, ook de opstellenbundels, zijn sinds een kwarteeuw winkeldochters.

  2. Misschien heeft 't Hart geen internet?In het pre-internet tijdperk was het vast heel moeilijk om aan al die Vestdijkiana te komen.Ik meende dat ie in verleden wel vrij veel bij Antiquariaat Schuhmacher kwam: daar leken dingen al snel duur en zeldzaam. Vandaar.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s