Op niets gebaseerd optimisme

We waren het bijna vergeten, maar een paar weken geleden kwam de briefwisseling Gust Gils-W.F. Hermans onder de hamer. Alle kranten pakten uit met dit nieuws. Wat die brieven opbrachten? Niks. De boel bleef onverkocht. Retour inbrenger.

Terwijl de beschrijvingen in de catalogus zo hoopvol stemden. Ik las er bijvoorbeeld kleine nieuwtjes over het drugsgebruik van Hermans. Drinamyl bevalt Hermans beter dan dexedrine: ‘minder onrustig makend en toch aanleiding gevend tot op niets gebaseerd optimisme, verzoening met deze wereld, waarin geen verzoening bestaat, alleen nederlagen.’ Elders informeert Hermans, die een essay over drugs in de pen had zitten, bij Gils of je in Antwerpen makkelijk aan marihuanasigaretten kunt komen. Meer interessants uit de catalogus:

‘Daarbij komt dat ik over al die preparaten niet zo geestdriftig ben als Huxley, Vinkenoog enz. Neem je dexedrine voel je je een paar uur prettig, maar ik slaap er twee nachten niet van. Dus: luminal nemen. Daarop weer een dag slaperig en landerig. Enz. enz. Ook marihuana is voor mijn geen “delightgiver” (Vinkenoog)’. Door de drugs nam Hermans zichzelf op een bepaald moment dubbel waar: toen wist hij wat schizofrenie betekende. Gevolgd door een passage waarin hij zijn angst uitdrukt telefonisch afgeluisterd te worden door de politie of dat de politie brieven zou openmaken.’

De bekentenissen van Hermans bleven echter alle keurig op de plank liggen. In het persbericht dat na afloop naar buiten kwam werden alle successen van deze veiling opgesomd. Geen woord over Hermans of Gils.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s