Gezocht collector’s item

L.H. Wiener is geen gemakkelijk mens.

Maar dat is juist een van de redenen waarom ik zijn oeuvre al heel lang volg. Lastige mensen zijn namelijk veel interessanter dan grijze musschen. Goed, het belangrijkste is uiteraard dat hij kan schrijven. Niet alleen de inhoud, ook de uiterst zorgvuldige manier waarop hij met zijn gereedschap, de taal, omgaat maakt zijn werk voor mij boeiend. Verleden week heb ik wat boekenbonnen verzilverd en een van de aanwinsten was: L.H. Wiener, Herinneringen aan mijn uitgevers. Ik heb dat geïnteresseerd, geboeid, vermaakt etc. gelezen en ik kom snel een keer op het boek terug omdat het een prangende vraag oproept, maar vooralsnog wil ik het graag ter lezing aanbevelen.

Eén ding shockeerde me wel een beetje; op p. 42 heeft Wiener het op enig moment over een ‘gezocht collector’s item’. Hierin staat Wiener niet alleen, ook ‘gewild collector’s item’ ben ik meer dan eens tegengekomen. In mijn idee is dit een standaardvoorbeeld van de bekende witte schimmel. Maar misschien zeggen de in de handel gepokte en gemazelde lezers van deze blog wel: niks pleonasme: er zijn ook ‘ongezochte’ collector’s items omdat het plebs nog niet doorheeft hoe bijzonder iets is, terwijl wij dat al lang voorzien?

Nou ja, dat soort dingen…

5 gedachtes over “Gezocht collector’s item

  1. Volgens mijn taalgevoel is een "gezocht collectorsitem" een voorwerp dat vele verzamelaars in hun bezit willen hebben, bijvoorbeeld een handgeschreven, ongepubliceerd gedicht van Gerard Reve; terwijl een ongepubliceerde tekst van ondergetekende wel degelijk ook een collectorsitem is, maar zeer zeker niet gezocht.

  2. Ik ben in het bezit van een handgeschreven gedicht van Gerard Reve. Ik dacht dat het een gezocht en gewild colletors item was, maar navraag bij enkele instanties leerde mij dat er vele van bestaan. Het gaat om het gedicht Herkenning van die jongen die ik later zag te Heeg, weetjewel. Reve gooide het zo'n 40 jaar geleden in Assen in het publiek vlak voor de pauze terwijl hij riep: Zo, nu eerst even mijn lul opstrijken. Mijn moeder pakte het dadelijk en kwam er triomfantelijk mee thuis, zij droeg een ketting die paste bij haar jurk. Het mooiste zijn de dingen waar er maar één van is.Meervoud herbergt groot gemis.

  3. Wat ik achteraf dacht: misschien ben ik wel te puristisch. Zeg dat je het maffe idee krijgt om boekenweekgeschenken te gaan verzamelen (ik deed dat in de jaren tachtig en toen ik alles had heb ik de boel snel weer weggegeven…). Vanaf dat moment zijn alle boekenweekgeschenken voor jou collector's items.Een deel ervan zal je voor een euro of minder in de schoot vallen. De echt moeilijke, zoals het Kleine Geschenk worden dan de gezochte/gewilde/begeerde collector's items. Je kunt ze wel voor veel geld kopen, maar spannender natuurlijk is er zolang naar blijven speuren totdat je ze een keer voor een prikkie tegenkomt.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s