Alsof Slau het iets kan schelen

In aflevering vier van een reeks over merkwaardige boekbeschrijvingen staat J. Slauerhoff centraal.

Misschien heeft de boekhandelaar gelijk. Wat kan Slauerhoff het inderdaad schelen? Was hij zelf bibliofiel aangelegd? Afgaand op het nog immer toenemende aantal bibliofiele uitgaven van zijn werk zou men denken van wel. Zijn notoire slordigheid doet anders vermoeden.

Hans van Straten hoorde van zijn vriend Fred Batten de anekdote van een stikjaloerse Slauerhoff, op bezoek bij zijn vriend Du Perron in Parijs. Slauerhoff neuzelde wat in diens bibliotheek en ontdekte in een boek van Malraux een handgeschreven opdracht van de auteur, die daaronder een kattenkop tekende. Desgevraagd liet Du Perron zijn gast weten dat Malraux wel vaker zo signeerde, ‘maar uitsluitend voor zijn vrienden’. Waarop Slauerhoff zijn eigen bundel Serenade uit de kast griste, de dop van zijn vulpen schroefde en een vette klodder inkt op de titelpagina liet vallen. Toen klapte hij het boek hard dicht.

Zijn afgunst won het dus van zijn bibliofiele gevoelens.

Op zijn eigen boeken was hij best zuinig. De Chinese anthologie, ex bibliotheca Slau, die mij eens onder ogen kwam, had de hele wereld doorkruist, maar was nog goed bruikbaar. Wel had de dichter hier en daar met potlood in de marge geschreven.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.