Couperus

De nieuwe-leden-borrel van een literair dispuut. Na een korte kennismaking begint zij, tweedejaars Farmacie, uitvoerig over Louis Couperus te spreken. ‘Prachtig!’

Slik. Ik, vierdejaars Nederlands, heb geen letter van hem gelezen, laat staan een hele roman. Maar ik zeg niks. Ik knik als ik moet knikken. Ik neem een slok bier als ik moet antwoorden. En dat een half uur lang. Het werkt: in haar enthousiasme heeft ze niks in de gaten.

Op de terugweg ren ik, bijna sluiting, de Universiteitsbibliotheek binnen. Vijf minuten later sta ik weer buiten. Drie romans van Couperus liggen als lood in mijn tas.

1 Comment

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s