Op de thee bij Belcampo

Dat zijn werk momenteel helemaal niet in de handel is, wil nog niet zeggen dat Belcampo niet meer gelezen wordt. De website www.bookcrossing.com meldt dat er nog steeds enkele boeken rondzwerven van de schrijver die zelf het liefst rondzwierf. Aan een exemplaar van De filosofie van het belcampisme (1972) hangt een mooie geschiedenis: een 17-jarige VWO-scholiere kocht het boek in 1985 bij de schrijver zelf en eindigde in zijn keuken. Artistiek Bureau stelde het meisje van toen, beletteraar Klaartje Bruyn, enkele vragen.

De filosofie van het belcampisme verkocht slecht, en toen de uitgever het wilde verramsjen, kocht Belcampo het restant van de oplage op, dat jaren in zijn kelder lag. Deed Belcampo jou zijn boek cadeau of moest je ervoor betalen?
Ik heb hem ervoor betaald. Ik had eerlijk gezegd niet anders verwacht.

De scriptie over zijn boek stuurde je Belcampo toe. Wat was zijn reactie?
Ik heb de brief vast nog wel ergens, maar niet bij de hand. Hij vond de scriptie erg goed: hij gaf me een negen. Hij zei erbij dat het een tien was geweest als ik de afloop van een specifiek verhaal, dat ik in de scriptie had samengevat, juist had geïnterpreteerd. Dat voelde ik als een misverstand: ik had de samenvatting zo geschreven dat het op een open einde leek, door de lezer zelf te interpreteren. Misschien had ik dat niet moeten doen. Verder was ik natuurlijk in de wolken.

Wat herinner je je nog meer van het bezoek aan het Schuitendiep?
Hij had een kamerjas aan. We zaten aan een ronde tafel. We dronken thee. Maar dat weet je al. Ik was verlegen, maar dat was snel over, en al gauw praatten we als op voet van gelijkheid. Belcampo vertelde over de bouw van het casino bij hem in de buurt, waar hij op tegen was. Ik vertelde over het plezier van brommerrijden, en het gevoel van vrijheid dat dat me gaf. Dat kon hij als ervaren reiziger natuurlijk goed meevoelen. Ik had tijdens die middag het gevoel alsof ik iets historisch meemaakte. Ik vertelde mezelf dat ik niets van wat ik meemaakte moest vergeten. Je ziet wel hoe weinig dat geholpen heeft. Maar dat gevoel herinner ik me nog heel goed.

Heb je na de ontmoeting nog contact met Belcampo gehad?
Nee.

Lees je zijn werk nog steeds of was het een jeugdige bevlieging?
Ik herlees het af en toe, en ik kan het nog steeds waarderen. Ik vind zijn Belcampisme niet meer zo diep als ooit, inmiddels denk ik dat het ook min of meer een uitgesponnen grap was, of misschien wel iets dat hij deed voor zijn eigen genoegen. Ik ben nog steeds dol op zijn taalvaardigheid, zijn onverwachte metaforen en zijn springerige geest.

Een gedachte over “Op de thee bij Belcampo

  1. Ps: Oud studiegenoot van me is niet bij Belcampo bezoek geweest maar schreef wel de scriptie: 'Magriet Rikkers ' 't Is of ik wel tien lichamen heb!' Lijden in de verhalen en filosofie van Belcampo, in relatie tot het hedonisme van Michel Onfray. (Vrije Universiteit) 'Geloof dat ik ergens een ex. heb. Indien interesse: let me know.ciao!Bink

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s