Het bloed van het lam

Het heeft er alle schijn van dat de onlangs verschenen vertaling van The Blood of the Lamb (1961) van de Amerikaanse schrijver Peter de Vries een bestseller wordt. Deze Engelstalige roman is ‘de ene onontbeerlijke Oer-Hollandse Roman die de Nederlandse literatuur niet heeft voortgebracht’ (Willem Jan Otten), ‘een hard, verscheurend verhaal’ ‘dat je hoogstwaarschijnlijk van je voeten gaat slaan’ (Nederlands Dagblad), ‘een hartverscheurend relaas van slag op slag’ (Reformatorisch Dagblad), een ‘klassieker die in Nederland – ten onrechte – nog nooit een klassieker is geworden’ (de uitgever). Binnenkort leest iedereen Het lam in de vertaling van Reinier Sonneveld.

Dit is niet de eerste Nederlandse vertaling van The Blood of the Lamb – hoewel elders het tegendeel wordt beweerd. Door al het gejubel is er een run ontstaan op de ‘geautoriseerde’ en door de vertaler ingeleide vertaling Het bloed van het lam (1963). Dit boek is zo’n beetje het laatste waaraan schrijver en vertaler A. Marja heeft gewerkt. Hij overleed 10 januari 1964. De nieuwe vertaler vergelijkt zijn herschepping met die van Marja. De lezer trekt zijn conclusie.

Marja-verzamelaars zoeken al jaren vergeefs naar een exemplaar van Het bloed van het lam. Het moet de moeite waard zijn:

‘De roman die, in onze verwarrende tijd van vaak zeverig en ietsistisch religieus gerevival, veel lezers een zucht van opluchting zal bezorgen. En een grijns van eerbied, voor de spartelende vitaliteit van de christelijke religie, ondanks alle pogingen om haar onbewoonbaar te verklaren. Het kan dus: een volwassen, krachtig geschreven geloofsroman met Hollandse personages. Het is de missing link in de naoorlogse calvinistische, vaderlandse, bellettrie: het boek waarin, zoals in de jaren zestig onvermijdelijk leek, met geraas en vernuft van het geloof en uit de kerk gevallen wordt, maar waarin tegelijkertijd het personage volwassen wordt.

Dat is het woord dat de helaas vergeten schrijver A. Marja bezigt in zijn inleiding bij de eerste, en al even vergeten vertaling. (…) Ook voor A. Marja verschilde ‘Het bloed van het lam’ (zoals het toen nog heette) „van het soort semi-autobiografieën dat in onze letteren gangbaar geworden is, de ‘ik-heb-altijd-gelijk-romans’, waarin altijd weer ouders worden gehaat, waarin onvermijdelijk de jeugd van de hoofdfiguur wordt uitgebeeld als een aaneenschakeling van sadistische kwellingen, ontstaan door de kleinburgerlijkheid van het ouderlijk milieu”.’ (Willem Jan Otten)

Een gedachte over “Het bloed van het lam

  1. Beste Directeur,zeer aangenaam om te weten dat ook u op de hoogte bent (misschien zelfs al was) van dit meesterwerk van De Vries. Dat Marja het ooit heeft vertaald, daar waren wij ook achter gekomen, en dat het boek zeer lastig te verkrijgen is (sterker nog, wij hebben er maar een kunnen vinden) is ook helder. Dat was des te meer reden om dit boek hernieuwd uit te geven. In uw profiel lees ik dat u werkzaam bent bij een antiquariaat, welaan, ik zou heel graag bij u een bestelling plaatsen voor Bloed van het lam, zoals het toen heette, in de vertaling van A. Marja. Mocht u er een kunnen vinden, wilt u me dan mailen op info@uitgeverijbrandaan.nl, dat is uitgeverij waar Peter de Vries nu opnieuw voor Nederland leesbaar is gemaakt.Dank voor uw uitgebreide en zeer lezenswaardige blog.De Uitgever van BrandaanP.S. Als er volgens u nog meer van dergelijke prachtwerken liggen te snikken onder het stof, wilt u me dan tippen? 😉

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s