Die catalogus-motten

De Litteraire Gids deed inderdaad wel heel erg aan Ter Braakbashing. En als het enigszins kon, kreeg Du Perron er in een moeite van langs. Gerben Colmjon deelde elke aflevering van zijn periodiek wel een verbale schop onder de gordel uit.

Maar de Forumianen slaan postuum terug. In hun briefwisseling becommentariëren de heren een recensie van Vestdijks Het Vijfde Zegel, die in De Litteraire Gids stond.

”Onze mindere rijmen’ hebben dan nu ook ontdekt, dat die Vestdijk een mahateloos [sic] door de critiek overschatte figuur is, en dat hij niets beteekent vergeleken bij… Feuchtwanger.’ (Menno ter Braak)

‘Die Colmjon en Verbraak verdienden eens goed op hun nummer te worden gezet. Kan je dat niet eens doen in Het Vad.? Maar met verachting, anders snijdt het geen hout. Inderdaad is Het Vijfde Zegel minstens even vervelend als Feuchtwanger’s hist. romans. Maar waar halen die boekbediendes het recht vandaan, uit te maken dat dit V.Z. V’s beste boek is? Kunnen zij dat zien, die catalogus-motten? Dergelijke knullen zijn het levend bewijs dat, zelfs om maar in de contramine te zijn en ‘gevestigde meeningen’ te ontmaskeren, men toch zelf iets moet zijn. Vraag dat eens, in ’t algemeen: waarop is de meening gebaseerd dat C. en V. een meening zouden hebben die ’t aanhooren waard is?’ (E. du Perron)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s