Ik ben driftig en ik heb mijn revolver meegenomen

In het schrijfbureautje van zijn vrouw vindt Hans Druna een brief, waaruit blijkt dat zij een verhouding heeft met Karel, één van zijn beste vrienden nota bene. Hans neemt zich voor Karel eens goed de waarheid te vertellen. ‘Karel was een groot vriend van hem, maar hij moest toch zijn tanden laten zien.’ Om zijn woorden kracht bij te zetten pakt hij zijn pistool.

‘Hij zou zijn revolver meenemen en die heel even uit zijn zak halen en dan een paar groote woorden zeggen van ontrouw en bedrog en eeuwige liefde en vriendschap en dat hij jaloersch was en driftig en dat hij eens een vriend met een wijnflesch op het hoofd had geslagen omdat hij zijn geliefde had beleedigd en dat die man toen voor dood neergevallen was en dat hij toen een oogenblik de sensatie had gehad een mensch vermoord te hebben, en dat hij altijd op moest passen niet driftig te worden.’

Als de vrienden op de volgende pagina tegenover elkaar staan is de spanning voelbaar.

« Ga zitten. »
« Neen, ik blijf liever staan, ik wou je zeggen dat ik er achter ben gekomen dat je mij bedriegt met mijn vrouw, maar dat wil ik niet hebben; ik ben driftig en ik heb mijn revolver meegenomen; die haal ik uit mijn zak; ik wil hem je alleen maar laten zien; nu haal ik de haan over. »

Karel valt. Hans schreeuwt moord en brand.

‘Het was niet noodig geweest, de kamer vulde zich met vijandige menschen. Moord? Wat was dat eigenlijk? Dat was dat je iemand vermoord had. Dat die iemand dan dood was. Karel was dood. Zijn vriend Karel was dood. En hij had hem doodgeschoten.’

Einde verhaal. Morgen meer.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s