Geeft ’n boek

‘Verschrikkelijk zijn de kwellingen der cultureel geobsedeerden. Verleden week klaagde mijn goede bekende mij weer zijn nood over een vraagstuk, waarvan hij de sleutel maar niet kon vinden, n.l. dit: hoe kan die Lordzegelbewaarder Eden zijn zegel behoorlijk bewaren, als hij voortdurend op reis is? Neemt hij het mee op zijn reizen? Of heeft hij een plaatsvervanger, die het tijdelijk onder zijn hoofdkussen verbergt? Dat was verleden week; deze week is het weer iets anders; hij tobt er nu over, welke Nederlandse componist de muziek geschreven heeft bij het Nederlandse nationaal-hymnus Ik had een wapenbroeder, dat een vrouwenkoortje op de N.S.B.-landdag heeft gezongen; niemand kan hem daarover inlichten, zegt hij. Men zal mij toegeven, dat mijn goede bekende, dank zij de cultuur, tot een volkomen onmogelijk mens is geworden!


Maar gisteren werd het nog erger. Hij toonde mij een plaatje, dat hem in een boekwinkel was uitgereikt, met een lezende man en een lezende vrouw er op, en daaronder: Geeft ’n boek. Ieder normaal denkend mens zou daaruit hebben afgeleid, dat men deze week aan een nichtje of tante gewoon een roman van Antoon Coolen cadeau moet doen, maar niet aldus mijn geobsedeerde goede bekende.’

Menno ter Braak ontleedt één van de eerste Boekenweekslogans op de dbnl.

2 gedachtes over “Geeft ’n boek

  1. Uitgeverij Vantilt gaf niet lang geleden uit 'De nsb zingt'. Maar is de Nederlandse versie niet een vertaling van het Duitse veteranenlied 'Ich hätte ein Kamerade', nog jaren na de oorlog gezongen op het kerkhof van Rio de Janeiro bij het monument voor de gesneuvelden van het oorlogsschip Graf Spee.

  2. In deze tijd is het toch niet meer nodig om zulke afgrijselijke fouten tegen het Duits te maken. 'Ich hatt' einen Kameraden' (1809) van Ludwig Uhland, waarvan de tekst en de geschiedenis keurig op Wikipedia te vinden (compleet met de melodie uit 1825), is al in de negentiende eeuw in het Nederlands vertaald, aldus: Ik had een wapenbroederGeen dapperder dan hijDe oorlog riep ons samenDe roffel sloeg, wij kwamenEn gingen zij aan zij. (2x)Ik had een wapenbroederIk heb hem nu niet meerHij liet voor 't land zijn levenIs in de strijd geblevenWat minde hij mij teêr. (2x)Ja, broeder! 'k Zie u wederDat lenigt mijn verdrietDaar waar geen angst of vrezenOf oorlog meer zal wezenDaar kent men 't scheiden niet. (2x) Een algemeen rouwlied voor medesoldaten, qua sfeer niet anders dan 'Egidius, waer bestu bleven'.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s