Presentexemplaren

Ik weet niet hoe het komt, maar onwillekeurig moet ik bij het verhaal over auteurs die het enige exemplaar van hun handschrift verliezen, denken aan het debuut van de schrijfster Wilma (Vermaat, 1873-1967), bekend van het moedige God’s Gevangene (1923) en vele andere boeken die bedoeld zijn om de mensen een hart onder de riem te steken.

Wilma’s eerste boek heette De Profundis (1908). Het gaat over een jonge schrijver, arm maar eerlijk, een Goed Mens, door het hele dorp bemind, en nu zal binnenkort zijn eerste, met veel bloed, zweet en talent vervaardigde roman het licht zien bij een jonge, moderne maar reeds zeer bekende uitgever.

Op een zonnige ochtend krijgt de jeugdige aspirant-debutant bericht dat er op het postkantoor in de Stad een pakket voor hem klaarligt. Hij fietst erheen en haalt het pakje op. Het is zo mooi verpakt met kraftpapier, stevig touw eromheen, dure postzegels en dikke stempels, dat hij besluit het thuis aan de keukentafel te openen. Op de terugweg fietst hij langs een eenvoudige daglonerswoning, waar rook kringelt – uit het raam. BRAND!

De schrijver haast zich naar binnen, redt alle zeven kindertjes (de ouders waren op het land aan het werk), en net heeft hij het jongste kindje uitgeput in de armen van een toegesnelde buurman geworpen, of de latei boven de deur breekt doormidden, hij wordt getroffen en geeft de geest, het pakket presentexemplaren nog onaangeroerd in de fietstas.

Je kunt uit schrijfangst je debuutmanuscript in de trein laten liggen, maar je kunt jezelf ook overstijgen. Volg Wilma’s voorbeeld en offer slechts je gefantaseerde zelf op het hakblok van je onzekerheid, en begin daarna met goede moed aan je Carrière. Al won zij nooit prijzen, Wilma publiceerde zo’n vijftig romans en ze kan zich ook postuum in een trouw lezerspubliek verheugen, dat zich veertig jaar na haar dood nog altijd, middels een naar haar genoemde stichting, voor haar werk inzet.

(Paul Snijders)

2 gedachtes over “Presentexemplaren

  1. Wat een mooie bijdrage. Ik kom zo nog eens iets aan de weet. Ik leer graag bij.Een opmerking heb ik wel. De tweede alinea begint met: "Wilma's eerste boek", duidelijk in een poging om herhaling van het woord "debuut" te vermijden. Dit is echter geen bevredigend alternatief: je kunt evengoed schrijven "Wilma's eerste stapel bedrukt papier".Het overkomt mij ook vaak hoor, dat ik geen bruikbaar synoniem kan vinden voor een zojuist gebruikt woord. Meestal verander ik dan gewoon de pointe van mijn betoog.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s