Rudie Kagie bij Literair Dispuut Flanor

à_Flanor
Behalve romancier, dichter, journalist, columnist, recensent, theatermaker en televisieproducent was Boudewijn Maria Ignatius Büch (1948-2002) ook de allereerste gast bij Literair Dispuut Flanor. Volgens de annalen hield hij op 24 april 1986 een memorabel vertoog over zijn idool Goethe.

Aangenaam was het in ieder geval, voor herhaling vatbaar zeker

noteerde hij ‘s nachts in het gastenboek. Helaas bleef het bij dat ene bezoek.

Exact 21 jaar na dato hield Rudie Kagie, schrijver van een biografische schets over Büch, een luchtige lezing over het medewerkerschap van Büch aan het weekblad Vrij Nederland. De Amsterdamse journalist werd bijgestaan door Louis Schouten, huisschilder te Wormerveer maar bovenal gepassioneerd Büchverzamelaar. In de zaal zaten twintig belangstellenden, waaronder een echtpaar uit Kampen en een nuchtere Fries, die alle plechtig moesten beloven niets van wat de spreker zo zou vertellen naar buiten te brengen. Kagie had in de archieven van Vrij Nederland brieven van Büch gevonden, maar mocht officieel slechts enkele fragmenten hieruit openbaren.

Het duurde niet lang of de sollicitatiebrief van Büch gericht aan de toenmalige keizer van de Republiek der Letteren, het boekenkatern van Vrij Nederland, Carel Peeters, werd complete and unabridged geciteerd. Met zijn epistolaire talent schoot Büch wortel: een jaar later zag hij zijn eerste artikel gedrukt. Vervolgens schetste Kagie het verloop van zijn journalistieke carrière: naarmate Büch meer opdrachtgevers kreeg (vier columns, twee essays en een radio-uitzending per dag), werd de kwaliteit van zijn stukken minder. De briefwisseling illustreerde dit: lieten zijn eerste brieven aan Peeters, handgeschreven op fabelachtig briefpapier, zich nog kenmerken door een malle, negentiende-eeuwse wijdlopigheid; de brief waarin Büch zijn vertrek aankondigt was kort en zakelijk, op het kille af.

De discussie na afloop ging lang door, want Büch spreekt – zeker sinds zijn leugentjes de pers hebben gehaald – tot de verbeelding. Het bleek dat iedereen de veelzijdige Büch op zijn eigen manier herinnert. Anekdotes die over hem verteld werden, maakten samen een mooi portret van de duizendpoot. Een portret dat ongetwijfeld zal worden geretoucheerd door Büchs biograaf, die naar verluidt is aangesteld. Hopelijk krijgt deze biograaf toegang tot Büchs geheime dagboeken. Ik wil nou weleens weten hoe Wybe Douma, Niek Knol, Lydia Schot en Gerda Uyen de op geld beluste Boudewijn Büch zover hebben gekregen op die mooie lentedag in 1986 naar Groningen af te reizen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s