Wouter van Oorschot bij Literair Dispuut Flanor

De Russische Bibliotheek heb ik altijd een monstrueus monument gevonden: verleidelijk vormgegeven klassiekers met een angstwekkend literaire reputatie. Van de omvang kreeg ik kippevel: vijftig delen Russische literatuur in vertaling, uitgesmeerd over ruim dertigduizend bladzijden. Een terugkerende droom: bedolven worden onder de complete Dostojevski, Toergenjev of Tolstoj. Ik vreesde een Russisch front in mijn boekenkast en zocht een uitweg.

Dinsdag 16 januari hielp de Amsterdamse uitgever Wouter van Oorschot mij uit de droom. Van ‘al die grote jongens’, zoals vader Geert zijn Russen noemde, hoeft een mens niks te vrezen. Gewoon rustig beginnen met één dikke pil, bijvoorbeeld het eerste deel Tsjechov, waarin de vroegste verhalen van de schrijver zijn verzameld. Daaruit las Van Oorschot bij het schijnsel van Davids nachtlampje de klassieker ‘Op een kerkhof’: een verhaaltje van luttele bladzijden, geen woord teveel, maar waarin een wereld besloten ligt. Dat smaakte naar meer. Toen Tsjechov zich eenmaal in Moskou had gevestigd, ging hij minder schrijven, maar zijn verhalen werden langer. Van Oorschot illustreerde dit door met een prachtige dictie ‘De kus’ voor te lezen. De basia van Janus Secundus en Wolkers’ De kus verbleken bij dit ontroerende verhaal.

Lezen maakt dorstig. Maar ook na de pauze werd onverdroten voorgelezen. Uit de vuistdikke roman De broers Karamazov van Dostojevski bracht Van Oorschot het veelgeroemde hoofdstuk ‘De grootinquisiteur’ ten gehore. Deze hoogdravende dialoog over niemand minder dan God lag wel wat zwaar op de maag. In het gastenboek schreef Wouter van Oorschot dezelfde avond nog zich nooit meer te wagen aan een integrale voordracht van dit hoofdstuk.

Daar houd ik hem aan.

Toen de meegebrachte delen van de Russische Bibliotheek om half twaalf werden dichtgeslagen, kon Van Oorschot even aangehoord worden over zijn uitgeverspraktijk. Oplagecijfers, honoraria en subsidieregelingen vlogen over tafel. De uitgever legde uit hoe hij een boek zodanig prijst dat het goed verkoopt, maar dat hij zelf niet op de fles gaat. Geen zorgen: sinds Flanor heeft Uitgeverij Van Oorschot er een paar enthousiaste afnemers bij.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s